Canoli Canal – എന്റെ കഥകൾ

മഴ… അതൊരു വികാരം തന്നെയാണല്ലേ.. എന്താണെന്നു അറിയില്ല.. ഇന്നിപ്പോ ഇവിടെ ചെന്നൈയിലും മഴ.. അതിശയമെന്ന് അല്ലാതെ ഇപ്പൊ എന്താ പറയ്യാ..മഴയെന്ന് പറഞ്ഞാൽ നല്ല കിടിലം മഴ..ഇടിവെട്ടും മിന്നലും കാറ്റും എല്ലാം കൂടി കാര്യങ്ങൾ ഉഷാറായി. ശക്തിയായി കാറ്റു വീശിയതോടെ അല്ലിയും കരച്ചിൽ തുടങ്ങി.“അയ്യോ എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും പറന്നു പോവുന്നേ..” കൊച്ചിന്റെ വിചാരം കാറ്റിന്റെ കൂടെ ഞങ്ങൾ പറന്നു പോവുമെന്നാ..പാവം കുട്ടി.. ഇതുപോലെ ആയിരുന്നു എന്റെ കുട്ടിക്കാലത്തും. നാട്ടിലെ മഴയെന്നു പറഞ്ഞാൽ ഭംഗിയുള്ള മഴയായിരുന്നു.. വീടിന്റെ വാതിൽക്കൽContinue reading “மழை வருது மழை வருது”

എന്റെ ഗ്രാമം. അതെന്നും സുഖമുള്ളൊരു വികാരമാണ്. പിച്ചവെച്ചു നടന്ന മണ്ണ്. പരസ്പരം തല്ലുകൂടിയും പന്തുകളിച്ചും ഞങ്ങൾ വളർന്ന നാട്. ഞാനും ചേട്ടനും രഞ്ജിത്തും ഒപ്പനും സനുവും പിന്റുവും ഇക്കാക്കയും വളർന്ന ഞങ്ങളുടെ സ്വന്തം ഗ്രാമം. ഓലമടൽ വെട്ടിയുണ്ടാക്കിയ ബാറ്റും തുണിയുടെ ശീലകൾ തുന്നിയുണ്ടാക്കിയ പന്തും കൊണ്ടുള്ള ക്രിക്കറ്റ് കളിക്കുള്ള ഗ്രൗണ്ട് വഞ്ചിക്കുളത്തിന്റെ അടുത്തുള്ള തെങ്ങിൻ തോപ്പായിരുന്നു, ഞങ്ങളുടെ സ്വന്തം ലോർഡ്‌സ്. സത്യം പറഞ്ഞാൽ ആ വഞ്ചിക്കുളത്തിൽ ഞാനിതുവരെ വഞ്ചിയൊന്നും കണ്ടിട്ടില്ല്യാട്ടോ. ഒരു കാലഘട്ടത്തിന്റെ ഓർമ്മയാണ് ആ കുളം.Continue reading “കനോലി കനാൽ”